Federal Hükümet

Washington D.C.'deki ABD Parlamento Binası uzun süredir Amerika'daki temsili hükümeti sembolize eder. Temsilciler ve Senatörler Meclisi olmak üzere iki meclisten oluşur. Yeni bir yasanın yürürlüğe girmesi için her iki meclisten de geçmesi gereklidir.

Senato

• "Üst Meclis" olarak kabul edilen Senatoda yapılan müzakerelerin Temsilciler Meclisindekilerden daha önemli olduğu düşünülür.

• 100 Senatörden (her eyaletten iki senatör) oluşur.

• Senatörler altı yıl görev yapmakla beraber görev dönem sürelerine kısıtlama getirilmemiştir.

• Seçim süreci açısından senatörler üç sınıfa ayrılır; bu üç sınıftan biri her iki yılda bir seçime girer. Böylece Kongrede daima deneyimli kişilerin görev yapması sağlanır.

• Senatodaki boş pozisyonlar genellikle boş pozisyon olan eyaletin valisi tarafından yapılan atamalarla doldurulur.

• ABD Başkan Yardımcısı Senato Başkanlığını yapar ve yalnızca oyların eşit olduğu durumlarda oy kullanır.

• Geniş yasama yetkilerini Temsilciler Meclisiyle paylaşırken, Senatonun kendine özel bazı yetkileri vardır:

• Başkanlık tarafından Yüksek Mahkeme, alt federal mahkemeler ve Yürütme Organındaki kilit pozisyonlara atanan kişiler göreve başlamadan önce Senatonun onayını almalıdır.

• Senato
  Başkan tarafından müzakere edilen uluslararası anlaşmaları onaylar veya reddeder.

• Başkana veya Yüksek Mahkeme üyelerine karşı açılan suç davalarında genel Senato duruşmayı yönetir ve jüri gibi hareket eder.

Temsilciler Meclisi

Temsilciler Meclisi üyelerinin Ocak 1989'daki yemin töreni.

• "Halkın Evi" olarak nitelendirilir.

• Nüfusa göre eyaletler arasında paylaştırılan 435 Temsilciden oluşur. Columbia Bölgesi, American Samoa, Guam, Puerto Rico ve ABD Virgin Adaları olmak üzere beş ABD bölgesi ve sömürgesinin Temsilciler Meclisinde oy vermeden temsil edilme hakkı bulunur.

• Bütün Temsilciler aynı anda seçilir ve iki yıl görev yapar. Görev dönem sürelerine herhangi bir kısıtlama getirilmemiştir.

• Her Temsilci eyaletteki Seçim bölgesi denilen belirli bir coğrafi alandan seçilir.

• Temsilciler Meclisindeki boş pozisyonlar yalnızca özel veya genel bir seçimle doldurulur.

• Temsilciler Meclisi üyeleri meclisin liderliğini yapan ve gerçekte iktidar partinin üyesi olan bir Meclis Başkanı seçer.

Temsilciler Meclisinin Senatoyla paylamadığı özel yetki ve sorumlulukları şunlardır:

• Başkana ve Yüksek Mahkeme Hâkimlerine karşı suçlamada bulunma yetkisi.

• Gelir sağlama amaçlı bütün yasa tasarıları ilk olarak Temsilciler Meclisine sunulmalıdır.

• Bir başkan adayı seçici oyların çoğunluğunu alamazsa, Başkanı Temsilciler Meclisi seçer. Bu gibi durumlarda, her eyalet delegesi bir oya sahiptir.

• Gerçekte, oyların eşit olduğu durumlara çok nadir rastlandığı için Başkan Yardımcısı Senatoya başkanlık etmek için çok az zaman ayırır. Başkan Yardımcısı olmadığında, Senato günlük meselelere başkanlık etmesi için bir başkan seçer.

YÜRÜTME ORGANI

Yürütme Organı federal hükümetin en büyük organıdır. Bu organın başında dört yıl görev yapan Devlet Başkanı bulunur. Başkanla beraber Başkan Yardımcısı da seçilir. Ölüm, görevi ifşa etmede yetersizlik veya suçlama ya da mahkûmiyet nedeniyle görevden alınma gibi durumlarda başkanın yerine geçecek ilk kişidir.

Yürütme Organı yetkilerini diğer iki hükümet organıyla eşit olarak paylaşmasına rağmen, Başkan hükümetteki en yetkili kişidir. Başkanın yetki ve görevleri arasında aşağıdakiler yer alır:

• Senato tarafından onaylanan Yüksek Mahkeme hâkimleri ve alt federal mahkeme hâkimlerinin atamasını yapma;

• Senato tarafından onaylanan bakanları ve devlet kuruluşları başkanlarının atamasını yapma;

• Ordunun Başkomutanı adına hareket etme;

• Devletin başkanı adına hareket etme;

• Uluslararası anlaşmalar ve Amerikan Kızılderili kabileleriyle olan anlaşmaları müzakere etme, bu anlaşmalar Senato tarafından onaylanmalıdır;

• Kongreden geçen yasaları veto etme;

• Federal suçları affetme ve bu suçları azaltma veya erteleme (Başkanı görevden alma hariç).

Bu anayasal yetkilerin yanı sıra, Başkan gerçekte, resmi olmayan veya Anayasada açıkça belirtilmeyen diğer yetkilere de sahiptir. Her şeyden önce Başkan kanun hükmünde direktifler olan Yürütme Kararları çıkarabilir. Yürütme Kararları aşağıdaki amaçlar için yaygın olarak kullanılır:

• Başkanın siyasi gündemini desteklemek veya yürütmek için yeni programlar, görevler veya komisyonlar oluşturma;

• Kongreden geçen yasanın nasıl uygulanacağı veya yürürlüğe konacağına ilişkin politikalar hazırlama;

• Federal görevlilerin tatil zamanını belirleme.

Yürütme Kararları Başkanın politika hedeflerini gerçekleştirmek için güçlü bir araç olabilir ve bu güç Yüksek Mahkeme tarafından onaylanır. Kongre çıkardığı bir yasayla Yürütme Kararlarını bozabilir veya değiştirebilir, bu durumda bu tür bir yasanın yürürlüğe girmesi için Başkanın imzası gereklidir. Ancak başkanın veto oyuna karşılık Kongre yine de bir yasayı kabul ettiği takdirde başkanın imzası gerekmez. Anayasayı ihlal ettiği veya mevcut yasalara aykırı olduğu düşünülen Yürütme Kararlarına mahkemede karşı çıkılabilir.

Son olarak, Başkan siyasi partisinin başkanlığını yapar ve siyasi görüşlerini dile getirmek ve siyasi hedefleri geliştirmek için başkanlık makamının itibarından yararlanarak halk ve Kongredeki partisinin üyelerini etkilemeye çalışır.

Yürütme organına bağlı bakanlık ve kurumlar

Başkan ve Başkan Yardımcısının altında 15 bakanlık ve çok sayıda kurum bulunur. Hepsi birlikte her gün gördüğümüz "hükümeti" oluşturur. Bunlar yasaları idare etmek, uygulamak ve çeşitli hükümet hizmetlerini sunmaktan sorumludur. Görevlerinin kapsamı oldukça geniştir ve her Amerikalının yaşamını etkiler.

Aşağıda 15 bakanlık belirtilmiştir:

• Tarım Bakanlığı (USDA)

• Ticaret Bakanlığı (DOC)

• Savunma Bakanlığı (DOD)

• Eğitim Bakanlığı (ED)

• Enerji Bakanlığı (DOE)

• Sağlık ve İnsan Hizmetleri Bakanlığı (HHS)

• İç Güvenlik Bakanlığı (DHS)

• İskân ve Kentsel Kalkınma Bakanlığı (HUD)

• İç İşleri Bakanlığı (DOI)

• Adalet Bakanlığı (DOJ)

• Çalışma Bakanlığı (DOL)

• Dış İşleri Bakanlığı (DOS)

• Ulaştırma Bakanlığı (DOT)

• Maliye Bakanlığı

• Gaziler Bakanlığı (VA).

Her bakanlık Senatonun onayı alındıktan sonra Başkan tarafından atanan bir bakan ile yönetilir. Bakanlık başkanları yasalar çerçevesinde görevleriyle ilgili konularda Başkana tavsiyelerde bulunan bir grup insanın yer aldığı Başkanlık Kabinesini oluşturur. Başkan başka bir üst düzey Yürütme organı yetkilisinin kabineye dâhil olmasını sağlayabilir. Genellikle bu kişiler arasında Başkan Yardımcısı, Beyaz Saray Genel Sekreteri, yönetim ve Bütçe Dairesi direktörü ve ABD Ticaret Temsilcisi yer alır. Şu anki veya dâhil edilmesi düşünülen diğer kabine pozisyonları Çevre Koruma Dairesi direktörü, Merkezi Haber Alma Teşkilatı direktörü ve Başkanın ulusal güvenlik danışmanıdır.

Kabine bakanlıklarının yanı sıra bazıları oldukça büyük olan çeşitli bağımsız Yürütme Organı kurum ve komisyonları mevcuttur. ABD Posta Hizmeti, Çevre Koruma Dairesi ve Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA) bunlardan bazılarıdır.

İdari kurumlar özellikle güçlü bir kurum türüdür. Bu kurumlar Kongre tarafından, genellikle ekonomiyle ilgili belirli karışık teknik meseleleri çözmek için kurallar koymak ve bunları uygulamakla yetkilendirilir. Büyük idari kurumlar şunlardır:

• Sermaye Piyasası ve Borsa Komisyonu (SEC)

• Federal Ticaret Komisyonu (FTC)

• Nükleer Düzenleme Komisyonu (NRC)

• Gıda ve İlaç Dairesi (HHS'ye bağlı) (FDA)

• Federal İletişim Komisyonu (FCC)

• Çevre Koruma Dairesi (EPA)

• İstihdamda Fırsat Eşitliği Komisyonu (EEOC)

• İş Sağlığı ve Güvenliği Dairesi (DOL'a bağlı) (OSHA).

Diğer idari kurumlarla birlikte bu kuruluşlar neredeyse bütün işletme ve tüketicileri etkileyen kurallar hazırlar. Komisyon üyeleri ve kurum başkanları Senatonun onayı ile Başkan tarafından atanır. Bu kurumların kuralları kanun hükmünde kararlardır ancak bunlara mahkemede karşı çıkılabilir ve Kongre tarafından iptal edilebilir.

Bağımsız kurumlar içinde en bağımsızı Federal Rezerv Sistemidir. Kısaca "Fed" olarak adlandırılan bu sistem ülkenin merkez bankasıdır. Federal Rezerv'in Yönetim Kurulu ülkenin para politikasını oluşturmaktan, faiz oranlarını ayarlamaktan ve para kaynağı belirmekten sorumludur. Fed tarafından verilen kararlar ülke ekonomisi, faiz oranları, enflasyon, istihdam yaratma ve uluslararası ticaret üzerinde oldukça etkilidir. Gerçekte pek çok kişi Yönetim Kurulu Başkanını hükümette Başkandan sonraki en yetkili ikinci kişi olarak nitelendirir.

YARGI ORGANI
Yargı organı Kongrenin çıkardığı yasalara karşı çıkılan veya bu yasaların yorumlanmasının gerektiği davalara ve bir kişinin federal yasayı ihlal ettiği gerekçesiyle suçlandığı ceza davalarına bakmakla sorumludur. Federal mahkemeler eyalet yasalarının anayasaya aykırı olduğu düşünüldüğünde bu yasalar üzerinde temyiz yetkisine sahiptir. Ayrıca birden fazla eyalet, birden fazla eyaletin vatandaşları veya yabancı taraflar ile ilgili davalarda da yargılama yetkisine sahiptir.

Yargı organı Temyiz Mahkemesi (Gezici Mahkeme veya İstinaf Mahkemesi olarak da bilinir), federal bölge mahkemeleri, iflas mahkemesi ve federal iddia mahkemeleri dâhil olmak üzere Yüksek Mahkeme ve alt federal mahkemelerden oluşur. Federal yargı mahkemeleri eyalet mahkemelerinden temyize gelen hukuk ve suç davalarına bakar. Asıl yargı alanı patent, ticari marka, federal hükümete karşı yapılan iddialar, iflas, finansal değerler, deniz hukuku ve uluslararası iddialarla ilgili davaları kapsar.

Yargı ayrı bir hükümet organı olarak diğer iki organdan bağımsızdır ve yalnızca Anayasada belirtilen güçler dengesine tabidir. Bağımsız bir federal yargı bütün vatandaşlar için adil ve eşit bir adalet sağlanması için gereklidir. Anayasa yargının bağımsızlığını iki şekilde destekleyebilir. Öncelikle federal hâkimler ömür boyu hizmet vermek üzere atanır ve görevden alınmalarını gerektiren suçlar ve "İhanet, Rüşvet ve diğer ağır Suçlar ve Uygunsuz Davranışlar" nedeniyle Kongrenin verdiği mahkûmiyet kararıyla görevden alınabilir. İkinci olarak, Anayasa federal hâkimlerin "Görevde Kaldıkları süre boyunca maaşlarının düşürülmeyeceğini" öngörür, yani ne Başkan ne de Kongre federal hâkimlerin maaşlarını düşüremez. Bu iki önlem, davalarda popüler duygu ve politik etkilerin tesirinde kalmadan karar verebilen bağımsız bir yargı oluşmasına yardımcı olur.

Yargı Anayasa yazarları tarafından siyasi baskı ve popüler görüşlerden uzak olarak hazırlanmasına rağmen hâkimlerin seçilme süreci oldukça siyasi bir hal almıştır. Yüksek Mahkeme ve alt mahkeme hâkimleri Başkan tarafından atanır ve yalnızca Senato tarafından onaylandıktan sonra göreve gelir.

Yüksek Mahkemede şu an dokuz hâkim bulunmaktadır. Bu sayı yasalar tarafından belirlenmiştir. Alt federal mahkemeler Kongre tarafından kurulur. Bu mahkemelerin yargılama yetkisini, hâkim sayısını ve bütçesini de Kongre belirler. Bütün federal hâkimlerin sürekli olarak görev yapabilmesi için Senato tarafından onaylanması gereklidir. Ancak Başkan, Kongre tatildeyken geçici olarak hâkim atayabilir. Kefalet miktarı belirleme, tutuklama emri çıkarma ve küçük suçların davalarına bakma gibi yargı işlemleriyle ilgilenen federal sulh hâkimleri Federal Bölge Mahkemesi hâkimleri tarafından sekiz yıl görev yapmak üzere atanır.

Eyalet Hükümetleri >>>>